Reklam
Sueda Muradoğlu

Söz

Şair kime yazar?

Yol nereye gider?

Zaman ne zaman durur?

..

Söz…

Eskidendi; akıllıca düşündüğümüzde içinden çıkamayacağımız hiçbir sorun yoktu. Günler ve de yapılacak işler hep planlıydı. Kimi ne zaman aramamız gerektiğini bilirdik.. X’i  2’ye eşitlediğimizde y’nin değerini kolayca bulur, tüm formüllerimizi şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlardık….

Fena da değildi hani. Çok sıkışırsak hemen uygun bir tane bulup çıkardığımız bir atasözümüz vardı mesela, sonuna mutlaka ‘vardır bir bildikleri’ eklediğimiz…

Ama işte zamansız rüzgarların yönünü ve de hızını hesaplayamadık; engin bilgilerimizle…

Bir esti- pir esti…

Birçok şeyi alıp götürürken, geride bıraktıklarını da darmadağın etti…

ve bizler dağılanları toplarken bulduk kaybettiklerimizi… 

Kaybettiğimizi bile fark etmediklerimizi…

Önce garipseyip sahibini aradık, hatırlarım…

Öyle yabancı geldiler! Neden  sonra bir anımsama, tanıdık bir koku;belki gençlikten, bildik bir his; ta derinden! Ve o zaman anladık kimindi kaybedilen…

Şimdilerde…

Zaman telaşlı…

Biz telaşlı…

Vakit bir hayli geç…

Değil mi ki bulunanlar yitirilenler,

Doyasıya yaşamalı; onlar kalan günler…

Söz…

Varsın x, y’ye eşit olmasın! Belki atalarımız da yanılmıştır ara sıra kim bilir? İspat etmiyorum formülleri, artık herkes inandığı kadar! Ve hayat, bazen matematik de yanılabilir dedirtir…

Anlarsın ki 2-1=1 değildir her zaman. 2’den 1 çıkarırsan bazen ‘Hİǒtir kalan…

Varsın dört işlemde rafa kalksın o zaman, en azından; çıkarma işlemi! Çünkü çıkarmak istemezsin 2’den hiçbir 1’i…

Öyle seversin 1’i…

Değil mi ki ‘Aşk’ birdir ve zaten ‘BİR’dir!

Anlarsın, hatta hissedersin ki ; ne bildiğinin çok da bir önemi yoktur, neleri hissedebildiğinin yanında! Bir gökyüzü var göğsünde; boyamak senin elinde. Görürsün, istersen kışın bile masmavi olabilmekte!

Ve o gün başlarsın sen ömrüne…

Ki o gün, gönlün yoldaş ömrüne…

Söz, demiştim ya!

Sözüm var; tüm soruların en mantıksız ama en gönülden cevabını bulduğumda kıpırdamam artık bir yere…

Varsa…

Her neyse kalan ömür; artık orda! Son nefes yine; orda…

SÖZ…

YAZARIN DIGER YAZILARI

YORUMLAR...